සාර් නිලධාරීන් සමග ආණ්ඩුවක් පාණ්ඩුවක් නොවී පවත්වා ගන්නේ කෙසේද – ලෙනින් ගේ අනතුරු ඇඟවීම************************************************************************
ඡන්දයකින් රජයක පාලන බලය ලබා ගත්තද , අවි බලයෙන් ලබා ගත්තා ජනතා
විප්ලවයකින් ලබා ගත්තද රාජ්ය පාලනය ගෙනියන්නට වන්නේ එවකට සිටින නිලධාරීන් සමගමය. පාලන බලය ගත් පමණින් ඒ නිලධාරීන් අස් කර තම පාලනයට හිතැති අය පත් කර ගැනීමට හෝ තමන් පාලනය කරන්නට බලාපොරොත්තු වන නීති රීති අනුව පුහුණු කරන්නට යෑම හෝ අපහසුය. ඒ සඳහා කාලයක් ගත වෙයි. මේ ප්රශ්නය ලෙනින් ප්රමුඛ ළඳරු සෝවියට් පාලනයටද බල පෑවේය. ලෙනින් මේ ගැන ලිපි කිහිපයක්ම ලීවේය.
1922-1923 සමයේ ලෙනින් ලියූ ලිපිවල සඳහන් අභියෝග සහ අද ශ්රී ලංකාවේ ජාතික ජන බලවේගය (
NPP) ආණ්ඩුව මුහුණ දෙන ව්යුහාත්මක යථාර්ථයන් අතර ඉතා පැහැදිලි සමානකමක් තිබේ.
ජාතික ජන බලවේගයේ ප්රධාන පක්ෂය වන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට (JVP) මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී මතවාදී මුලපිරීමක් ඇති බැවින්, ලෙනින්ගේ මෙම අවසාන ලේඛනවල අඩංගු පාඩම් ඔවුන්ගේ වර්තමාන පාලන ක්රියාවලියට ඉතා හොඳ කැඩපතක් සපයයි.
සාර් පාලනයේ නිලධාරීන් සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කළ යුතු ආකාරය ලෙනින් සිය ලේඛන කිහිපයකදීම සවිස්තරාත්මකව දක්වා ඇත. ඒ අතරින් විශේෂයෙන්ම ඔහුගේ 1905 ජූලි මස පළවූ “විප්ලවය විසින් උගන්වනු ලබයි” (Revolution Teaches) ලිපිය සහ 1922-1923 අගභාගයේදී රාජ්ය නොපනත්කම් හා නිලධාරීවාදය පිළිබඳව තැබූ සටහන් කැපී පෙනේ. පැරණි සාර් නිලධාරීන් ධුරවලින් පහකිරීම, සාමාන්ය මැතිවරණ මගින් ඔවුන් වෙනුවට අලුත් අය පත්කිරීම සහ පසුව පැරණි විශේෂඥයන්ව නැවත අධ්යාපනයට ලක් කිරීම හෝ දැඩි පාලනයකට යටත් කිරීම සිදුකරන ලෙස ඔහු විප්ලවවාදීන්ට උපදෙස් දුන්නේය.
ලෙනින් “විප්ලවය විසින් උගන්වනු ලබයි” ලිපිය ලීවේ 1905 දී සිදුවූ අසාර්ථක ජනතා නැගී සිටීමෙන් පසුවය . එහිදී සාර්වාදී නිලධාරීන් ධුරවලින් පහකිරීම සහ වෙනත් අය පත්කිරීම (1905) ගැන ලෙනින් මහජනතාවට උපදෙස් දුන්නේ නගර සභා ආයතනවල බලය අත්පත් කරගන්නා ලෙසයි.
ඔහු මෙසේ ලිවීය: “සාර් පාලනයේ නිලධාරීන් ධුරවලින් පහකර, මහජන කටයුතු තාවකාලිකව පාලනය කිරීම භාරදීම සඳහා වූ විප්ලවවාදී ආණ්ඩුවේ මණ්ඩලවලට සාමාන්ය මැතිවරණ පවත්වන්න.”
ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් (1917-1923) පසුව, මෙතරම් විශාල සංකීර්ණ රටක් පාලනය කිරීමට අවශ්ය නිපුණතා සහිත පිරිසක් අලුත් සමාජවාදී ආණ්ඩුවට නොමැති බව ලෙනින් තේරුම් ගත්තේය. එම නිසා පැරණි රාජ්ය නිලධාරීන් සියලු දෙනා සේවයෙන් පහකිරීම වෙනුවට, ඔවුන් සේවයේ තබාගනිමින් නව රාජ්යයේ පාලනයට යටත් කරගැනීමේ උපායමාර්ගයකට ඔහු යොමු විය.
ඔහු පැරණි රාජ්ය නිලධාරීන්ව පැරණි පාලන ක්රමයේ පරිපාලන මෙවලම් අගුළු ඇරීමට භාවිත කළ හැකි, බරැති, පැරණි මාදිලියේ “යතුරු” සමූහයකට උපමා කළේය. නමුත් මෙම පැරණි නිලධාරීන් විප්ලවය කඩාකප්පල් කිරීම වැළැක්වීම සඳහා, කැපවූ කොමියුනිස්ට් කම්කරුවන්ගේ දැඩි අධීක්ෂණය සහ මගපෙන්වීම යටතේ වැඩ කිරීමට ඔවුන්ට සිදු විය.
තම ජීවිතයේ අවසාන කාලය වන විට, පැරණි සාර් නිලධාරීන් හුදෙක් අලුත් ඇඳුම් ඇඳගෙන පැමිණ, පැරණි පාලන සමයේ තිබූ දූෂිත නිලධාරීවාදී පුරුදු සෝවියට් ආණ්ඩුවටද බෝ කරමින් සිටින බවට ලෙනින් දැඩි ලෙස කනස්සල්ලට පත් විය. “අප කම්කරු හා ගොවි පරීක්ෂක සභාව ප්රතිසංවිධානය කළ යුත්තේ කෙසේද” (How We Should Reorganise the Workers’ and Peasants’ Inspection) සහ “අඩුවෙන් නමුත් හොඳින්” (Better Fewer, But Better) වැනි ඔහුගේ පසුකාලීන කෘතිවලදී, දූෂිත හා අකාර්යක්ෂම නිලධාරීන් ඉවත් කිරීම සඳහා රාජ්ය යන්ත්රණය මහා පරිමාණයෙන් පිරිසිදු කළ යුතු බවට ඔහු තර්ක කළේය. රාජ්ය පරිපාලනය පිළිබඳ ඔහුගේ මෙම සහ අනෙකුත් එකතු කළ ලේඛන මාක්ස්වාදී අන්තර්ජාල ලේඛනාගාරයෙන් (Marxists Internet Archive) ඕනෑම අයෙකුට අධ්යයනය කළ හැකිය.
ඔක්තෝබර් විප්ලවයෙන් සිදුවූයේ පැරණි සාර් ඒකාධිපති පාලනයේ ඉහළම ස්ථරය විනාශ කිරීම පමණක් බව ලෙනින් ප්රසිද්ධියේ පිළිගත්තේය. සාමාන්ය නූගත් ගොවි ජනතාවට අමාත්යාංශ පවත්වාගෙන යාමේ තාක්ෂණික කුසලතා නොතිබූ බැවින්, මතුපිටට යටින් රාජ්යය සම්පූර්ණයෙන්ම රඳා පැවතුණේ පැරණි සාර් සිවිල් සේවකයන්, ලේඛකයන් සහ බූර්ජුවා විශේෂඥයන් මතය. එනම් තිබුනේ සෝවියට් ඇඳුමින් සැරසුණු සාර් යන්ත්රණයකි .
1922 දෙසැම්බර් මාසයේදී ලියන ලද “ජාතිකත්වයන් පිළිබඳ ප්රශ්නය මත” (On the Question of Nationalities) මතක සටහනේ ලෙනින් කණගාටුවෙන් මෙසේ සඳහන් කළේය:
“අපගේ රාජ්ය යන්ත්රණය අපට මුළුමනින්ම පරිබාහිර වූ, බූර්ෂ්වා සහ සාර්වාදී මෙවලමක් වන අතර, වසර පහක් ඇතුළත එය පරාජය කිරීමට අපට නොහැකි වී ඇත…”
වාහනයක් පදවන රියදුරෙකුගේ උපමාව භාවිත කරමින් ඔහු සඳහන් කළේ, සුක්කානම තවදුරටත් පක්ෂයේ අතේ නොමැති බවයි. පැරණි නිලධාරීන්ගෙන් සමන්විත විශාල හමුදාව සෝවියට් රාජ්යය මෙහෙයවීම තම අතට ගෙන, එය නැවතත් රතු පටි ක්රමය, නෑදෑ හිතවතුන්ට සැලකීම, අල්ලස, අකාර්යක්ෂමතාව සහ සාමාන්ය ජනයා කෙරෙහි ඇති උඩඟුකම වැනි පැරණි රුසියානු අධිරාජ්යයේ දූෂිත පුරුදු දෙසටම ගෙන යමින් සිටියේය.
මෙම නිලධාරීවාදී විනාශයට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා බෝල්ෂෙවික්වරුන් විසින් මුලින්ම “රැබ්ක්රින්” (කම්කරු හා ගොවි පරීක්ෂක සභාව) පිහිටුවන ලදී. මෙහි අරමුණ වූයේ කර්මාන්තශාලාවලින් සාමාන්ය කම්කරුවන් සහ ගොවීන් එකතු කර, රජයේ කාර්යාලවල ලේඛන පරීක්ෂා කරමින්, සාර් පාලනයෙන් ඉතිරිවූ දූෂිතයන් ඉවත් කිරීමයි.
ජෝසප් ස්ටාලින් රැබ්ක්රින් හි ප්රධානියා ලෙස පත් කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, නිලධාරීවාදය පිරිසිදු කරනවා වෙනුවට, රැබ්ක්රින් ආයතනයම සංකීර්ණ, විශාල නිලධාරීවාදී බියකරු සිහිනයක් බවට පත් විය. ස්ටාලින් සිය නිරීක්ෂණ බලතල භාවිත කළේ ස්වාර්ථකාමී නිලධාරීවාදය නැති කිරීමට නොව, විප්ලවයට වඩා තමාට පක්ෂපාතී පුද්ගලයන්ගෙන් රජයේ පුරප්පාඩු පුරවමින් තමාට ලැදි ජාලයක් ගොඩනැගීමටය.
“අප කම්කරු හා ගොවි පරීක්ෂක සභාව ප්රතිසංවිධානය කළ යුත්තේ කෙසේද” (1923 ජනවාරි) යන ලිපියෙන් ලෙනින් තර්ක කළේ රැබ්ක්රින් ආයතනය සම්පූර්ණයෙන්ම අක්රිය වී ඇති අතර එය සම්පූර්ණ වෙනස්කමකට ලක් කළ යුතු බවයි. ඔහු රැබ්ක්රින් ආයතනය පක්ෂයේ ඉහළම විනය මණ්ඩලය වන “මධ්යම පාලන කොමිෂන් සභාව” සමඟ ඒකාබද්ධ කිරීමට යෝජනා කළේය.
මහා පරිමාණ සුද්ධ පවිත්ර කිරීමක් සඳහා වූ ඔහුගේ සැලැස්මට පහත යෝජනා ඇතුළත් විය:
1. කාර්ය මණ්ඩලය දැඩි ලෙස අඩු කිරීම : රැබ්ක්රින් හි කාර්ය මණ්ඩලය, දැඩි ලෙස තෝරාගත් 300 සිට 400 දක්වා වූ වෘත්තිකයන් පිරිසක් දක්වා අඩු කරන ලෙස ඔහු ඉල්ලා සිටියේය.
2. කම්කරුවන් විශාල වශයෙන් බඳවා ගැනීම: මධ්යම පාලන කොමිෂන් සභාවට කම්කරු පන්තියේ පුද්ගලයන් 75 ත් 100 ත් අතර සංඛ්යාවක් තෝරා පත් කර ගැනීමට ඔහුට අවශ්ය විය. දේශපාලන මණ්ඩලයේ (Politburo) සාමාජිකයන් ඇතුළු ඕනෑම නිලධාරියෙකු පරීක්ෂා කිරීමේ බලය මෙම කම්කරුවන්ට හිමිවන අතර, එය බලය අවභාවිත වීම වළක්වන දූෂණයෙන් තොර පාලන ක්රමයක් ලෙස ක්රියා කරනු ඇත.
1923 මාර්තු 4 වන දින ප්රකාශයට පත් කරන ලද’අඩුවෙන් නමුත් හොඳින්’ ලෙනින්ගේ අවසාන ප්රසිද්ධ ලිපිය විය. එය සෝවියට් රාජ්යය පිළිබඳව කරන ලද ඉතා සෘජු හා දැඩි විවේචනයක් විය. ඔහු මෙසේ ලිවීය:
“අපගේ රාජ්ය යන්ත්රණය කොතරම් කනගාටුදායකද, එනම් අතිශයින්ම අවාසනාවන්තද යත්, එහි ඇති අඩුපාඩු අතීතයේ මුල් බැසගෙන ඇති බව මතක තබා ගනිමින්, ඒවාට එරෙහිව සටන් කරන්නේ කෙසේදැයි අප මුලින්ම ඉතා ප්රවේශමෙන් සිතා බැලිය යුතුය…”
“මානව සම්පත” සංස්කෘතිකමය වශයෙන් හෝ අධ්යාපනික වශයෙන් ඊට සූදානම් බව තහවුරු කර ගැනීමට පෙර, සෝවියට් සංගමය විශාල රාජ්යයක් ගොඩනැගීමට ඉක්මන් වූ බව ලෙනින් තර්ක කළේය. මෙම ලිපියේ ඔහුගේ ප්රධාන තර්ක වූයේ:
- ප්රමාණයට වඩා ගුණාත්මකභාවය: රජයේ නිලධාරීවාදය ව්යාප්ත කිරීම නවත්වන්න. විශාල, අලස යන්ත්රණයකට වඩා කුඩා, කාර්යක්ෂම සහ දූෂණයෙන් තොර පරිපාලන කාර්ය මණ්ඩලයක් සිටීම යහපත්ය.
- සංස්කෘතික විප්ලවය: ආඥා පනත් මගින් පමණක් සාර්වාදී පුරුදු පරාජය කළ නොහැකි බව ඔහු අවධාරණය කළේය. පැරණි සාර් “විශේෂඥයන්” සැබවින්ම විස්ථාපනය කිරීම සඳහා කම්කරු පන්තිය නූතන, විද්යාත්මක කළමනාකරණ ශිල්පීය ක්රම පිළිබඳව දැනුවත් කළ යුතුව තිබුණි.
- දැඩි සපරික්සුම්කාරීත්වය (අපරිමිත ලෙස පිරිමැසීම): රුසියාව කාර්මිකකරණය කිරීම සඳහා සම්පත් ඉතිරි කර ගැනීමට සහ අනවශ්ය සෑම නිලධාරීවාදී ස්ථරයක්ම කපා හැරීමට රාජ්ය යන්ත්රණය “උපරිමයෙන්ම” කුඩා කළ යුතු බව ඔහු අවධාරණය කළේය.
ලෙනින්ගේ අවසාන අනතුරු ඇඟවීම් අවසානයේදී නොසලකා හරින ලදී. ස්ටාලින්ගේ පාලනයට වැඩි වැඩියෙන් යටත් වූ දේශපාලන මණ්ඩලය (Politburo), “අඩුවෙන් නමුත් හොඳින්” ලිපිය “ප්රාෆ්ඩා” (Pravda) රාජ්ය පුවත්පතේ මුද්රණය කිරීමට පවා මුලදී මැලි විය. දොළොස්වන වන පක්ෂ කොංග්රසයේදී රැබ්ක්රින් සහ මධ්යම පාලන කොමිෂන් සභාව ව්යුහාත්මකව ඒකාබද්ධ කිරීම තාක්ෂණිකව සිදු වූ අතර, ස්ටාලින් සිය පරිපාලන බලය තහවුරු කර ගැනීම සඳහා එම සංක්රාන්තිය සාර්ථකව කළමනාකරණය කළේය.
ලෙනින්ගේ බිය සැබෑ විය. පැරණි සාර් නිලධාරීවාදී සංස්කෘතිය නව සෝවියට් ඒක-පක්ෂ ව්යුහය සමඟ ඒකාබද්ධ වූ අතර, එය 1930 ගණන්වල පැවැති සර්වාධිකාරී රාජ්යයට අවශ්ය පරිපාලන පදනම සකස් කළේය.
රාජ්ය නිලධාරීවාදය සම්බන්ධයෙන් ලෙනින්ගේ අවසාන ලේඛනවලින් ජාතික ජන බලවේගයට ගත හැකි ප්රධාන පාඩම් කිහිපයක් ඉහත ලිපි ඇසුරින් සිතා බලමු:
1. “අලුත් ඇඳුම් ඇඳගත් පැරණි නිලධාරීවාදයේ” උගුල
- ලෙනින් මුහුණ දුන් අභියෝගය: 1922 දී ලියන ලද On the Question of Nationalities සටහනේදී ලෙනින් කණගාටුවෙන් ප්රකාශ කළේ, බෝල්ෂෙවික්වරුන් විසින් කළේ පාලනයේ ඉහළම ස්ථරය වෙනස් කිරීම පමණක් බවයි. නමුත් අභ්යන්තර රාජ්ය යන්ත්රණය “පරිබාහිර වූ, බුර්ෂුවා සහ සාර්වාදී මෙවලමක්” ලෙසම පැවතිණි. නායකත්වය වෙනස් වූ පමණින් පරිපාලන සංස්කෘතිය ඉබේම වෙනස් නොවන බව ඔහු තේරුම් ගත්තේය.
- ශ්රී ලංකාවේ යථාර්ථය: ජාතික ජන බලවේගය බලයට පැමිණියේ “පද්ධතිමය වෙනසක්” (System Change) ඇති කිරීමේ පදනම මතය. නමුත් රාජ්ය සේවකයන්, රාජ්ය ගණකාධිකාරීවරුන්, පොලිසිය සහ අමාත්යාංශ ලේකම්වරුන් නොමැතිව විධායකයට රටක් පාලනය කළ නොහැක. මොවුන්ගෙන් බහුතරයක් දශක ගණනාවක් පුරා පැවැති දේශපාලන හිතවත්කම්, රතු පටි ක්රමය සහ දූෂිත පරිපාලන සංස්කෘතිය තුළ හැඩගැසුණු අයයි.
- ගත හැකි පාඩම: ඇමතිවරුන් වෙනස් කිරීම හෝ ආයතනවලට අලුත් ප්රධානීන් පත්කිරීම පමණක් මුල්බැසගත් පරිපාලන සංස්කෘතියක් වෙනස් කිරීමට ප්රමාණවත් නොවේ. ව්යුහාත්මක වෙනස්කම් නොමැතිව, පැරණි රාජ්ය යන්ත්රණය විසින් නව දේශපාලන නායකත්වයද තමන්ගේ පැරණි ක්රමයටම නතු කරගැනීමේ අවදානමක් පවතී.
2. “අඩුවෙන් නමුත් හොඳින්” (ප්රමාණයට වඩා ගුණාත්මකභාවය)
- ලෙනින් මුහුණ දුන් අභියෝගය: 1923 දී ලියූ සිය අවසාන ලිපියෙන් ලෙනින් තර්ක කළේ, වැඩ කරන බව පෙන්වීමට පමණක් රාජ්ය නිලධාරීවාදය ප්රසාරණය නොකළ යුතු බවයි. විශාල, අකාර්යක්ෂම රාජ්ය යන්ත්රණයකින් සිදුවන්නේ දූෂණය සහ කම්මැලිභාවය වර්ධනය වීම පමණක් බවට ඔහු අනතුරු ඇඟවීය. ඔහු යෝජනා කළේ කුඩා, මනාව පුහුණු වූ සහ අතිශයින්ම කාර්යක්ෂම පරිපාලන ව්යුහයකි.
- ශ්රී ලංකාවේ යථාර්ථය: ශ්රී ලංකාවේ රාජ්ය අංශය ඉතිහාසය පුරාම අධික ලෙස විශාල වී ඇති අතර, වැටුප් සහ විශ්රාම වැටුප් සඳහා බදු ආදායමෙන් විශාල කොටසක් වැය වේ. ආර්ථිකය ගොඩනැගීමට සහ ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ (IMF) වැඩසටහන් සමඟ ඉදිරියට යාමට නම්, රටට තවදුරටත් අධික බරක් සහිත රාජ්ය යන්ත්රණයක් නඩත්තු කළ නොහැක.
- ගත හැකි පාඩම: ජාතික ජන බලවේගය විසින් රාජ්ය අංශයේ රැකියා අනවශ්ය ලෙස වැඩි කිරීමට වඩා, රාජ්ය සේවය නූතනකරණය කිරීම, ඩිජිටල්කරණය සහ දක්ෂතාවයට මුල්තැන දෙන වෘත්තීය මට්ටමකට ගෙන ඒම ප්රමුඛතාවය ලෙස සැලකිය යුතුය.
3. නිරීක්ෂණ යාන්ත්රණයන්ම ගැටලුවක් බවට පත්වීම (රැබ්ක්රින් උදාහරණය)
- ලෙනින් මුහුණ දුන් අභියෝගය: දූෂණය පිටුදැකීම සඳහා බෝල්ෂෙවික්වරුන් විසින් “රැබ්ක්රින්” (කම්කරු හා ගොවි පරීක්ෂක සභාව) පිහිටුවන ලදී. නමුත් ස්ටාලින් යටතේ සිදු වූයේ, එම ආයතනයම රාජ්ය කාර්යක්ෂමතාව ඉහළ නංවනවා වෙනුවට දේශපාලන බලය තහවුරු කරගැනීමට භාවිත කළ විශාල, දේශපාලනීකරණය වූ නිලධාරීවාදී බියකරු සිහිනයක් බවට පත්වීමයි.
- ගත හැකි පාඩම: දූෂණ විරෝධී පරීක්ෂණ සහ රාජ්ය විගණන යාන්ත්රණයන් ස්වාධීන, විනිවිදභාවයෙන් යුත් සහ කාර්යක්ෂම ආයතන ලෙස පවත්වාගෙන යා යුතුය. මෙම අධීක්ෂණ ආයතන දේශපාලන මෙවලම් හෝ අධික ලෙස සංකීර්ණ ආයතන බවට පත් වුවහොත්, ඒවා විසින් සිදු කරන්නේ පැරණි රතු පටි ක්රම නැති කරනවා වෙනුවට අලුත් රතු පටි ක්රම නිර්මාණය කිරීමයි.
4. සංස්කෘතික විප්ලවය සහ කළමනාකරණ කුසලතා
- ලෙනින් මුහුණ දුන් අභියෝගය: “ආඥා පනත් හෝ නීති මගින් පමණක් සාර්වාදී පුරුදු පරාජය කළ නොහැකි බව” ලෙනින් පැවසීය. පැරණි සාර් “විශේෂඥයන්” වෙනුවට කම්කරු පන්තිය යොදවන්නේ නම්, ඔවුන්ට නූතන හා විද්යාත්මක කළමනාකරණ ශිල්පීය ක්රම පිළිබඳ අධ්යාපනය ලබා දීම අත්යවශ්ය බව ඔහු අවධාරණය කළේය.
- ගත හැකි පාඩම: නීති සම්පාදනයෙන් පමණක් රාජ්ය සේවයක් ප්රතිසංස්කරණය කළ නොහැක; ඒ සඳහා රාජ්ය නිලධාරීන්ගේ තාක්ෂණික හා කළමනාකරණ හැකියාවන් ඉහළ නැංවිය යුතුය. ශ්රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, පැරණි චක්රලේඛ සහ අකාර්යක්ෂම ක්රමවලින් මිදී digital governance (ඩිජිටල් පාලනය) සහ විනිවිදභාවයෙන් යුත් මූල්ය කළමනාකරණය වෙත යොමුවීම අත්යවශ්ය වේ.
පවතින ප්රධාන වෙනස්කම්
මෙම සමානකම් තිබුණද, 1920 ගණන්වල රුසියාවට වඩා අද ජාතික ජන බලවේගය කටයුතු කරන්නේ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් දේශපාලන පරිසරයකය:
- ප්රජාතන්ත්රවාදී වගවීම: ලෙනින් කටයුතු කළේ ඒක-පක්ෂ ඒකාධිපති පාලනයක් තුළ වන අතර, එහිදී පරිපාලන අසාර්ථකත්වය මධ්යගත ඒකාධිපති පාලනයකට මග පෑදීය. නමුත් ජාතික ජන බලවේගය ක්රියාත්මක වන්නේ ප්රජාතන්ත්රවාදී පාර්ලිමේන්තු රාමුවක් තුළය. ඒ නිසා ඔවුන්ට කටයුතු කල හැකි දේශපාලනමය බලය සීමා සහිතය.
- ආර්ථික සීමාවන්: වසා දැමූ සමාජවාදී ආර්ථිකයක් ගොඩනගනවා වෙනුවට, වත්මන් ආණ්ඩුවට ගෝලීය වෙළඳපොළ, ණය ප්රතිසංස්කරණ සහ ජාත්යන්තර වෙළඳ සබඳතා සමඟ ඉදිරියට යාමට සිදුවී ඇත.
- අප මේවා ගැන වඩා දීර්ඝ හා ගුණාත්මක සංවාදයකට එළඹිය යුතුය .
ලෙනින්ගේ අවසාන ලේඛනවලින් ලැබෙන සදාකාලික ඓතිහාසික පාඩම වන්නේ, රාජ්ය යන්ත්රණය විසින් රට නැවතත් පැරණි අකාර්යක්ෂම පුරුදුවලට ඇද දමන්නේ නම්, ලැබුණු දේශපාලන බලයෙන් කිසිදු ඵලක් නැති වන බවයි.
අවශ්ය අයට කියවීම සඳහා ලෙනින් ගේ ලිපි කිහිපයක් මෙහි දක්වා ඇත .
Lenin: Revolution Teaches (Marxists Internet Archive)
Lenin: The Question of Nationalities or “Autonomisation” (Marxists Internet Archive)
Lenin: How We Should Reorganise the Workers’ and Peasants’ Inspection (Marxists Internet Archive)
අජිත් ධර්මකීර්ති 26/07/2026
